— Αναρχική Ομάδα Πειραιά

Archive
αναδημοσιεύσεις

Read More

Τίποτα λιγότερο απο ελπίδα, τίποτα περισσότερο απο την απόδειξη της συντροφικότητας και εκείνο το αίσθημα ό,τι άξιζε το αυτονόητο.
Με την αρχέγονη χαρά ζωγραφισμένη στα μάτια και το χαμόγελο ενός παιδιού μπροστά στην υπεράσπιση μιας σκανταλιάς..

Η Μαριάνθη των ανέμων*

Μόνο χαμογελάω σήμερα. Ξύπνησα χαράματα και είμαι σίγουρη πως κοιμόμουν για ώρες χαμογελαστή. Μετά από τόσες κουβέντες τις προηγούμενες μέρες, κάθε μέρα σχεδόν, ώρες ολόκληρες γύρω από τραπέζια, τόσα τηλέφωνα, ερωτήσεις, απορίες, αγωνίες, σήμερα δεν χρειάζεται να πω ούτε μια λέξη. Θα συναντηθούμε εκεί που συμφωνήσαμε, θα περπατήσουμε για λίγο μαζί στους κρύους βρώμικους κι άδειους δρόμους, θα ανοίξουμε με το κλειδί μας την πόρτα και αφού την κλείσουμε πίσω μας θα φτιάξουμε ένα ζεστό και θα περιμένουμε.
Έχουμε συμφωνήσει να μην έρθεις. Δεν σε έπεισα εύκολα αλλά το είχα αποφασίσει. Ένας απ’ τους δυο μας θα πρέπει να είναι έξω για να βοηθήσει σε ότι χρειαστεί να γίνει μετά και δεν θα είμαι εγώ αυτή. Υποσχέθηκα στον εαυτό μου πως θα καταφέρω αυτή τη φορά να μη σε ξυπνήσω το πρωί, πως θα είμαι ήσυχη, πως δεν θα καταλάβεις όταν θα γλιστρήσω από το κρεβάτι και πως θα γυρίσεις αμέριμνος την πλάτη όσο εγώ ντύνομαι στα σκοτεινά. Δεν θέλω όμως πάλι όλο να είναι μαύρα. Θα βρω κι άλλο χρώμα.
Στα δευτερόλεπτα πριν αποφασίσω να ανοίξω τα μάτια πάντα ξέρω γιατί φοβούνται οι άνθρωποι. Γιατί η μέρα που θα ξεκινήσει τους θυμίζει μόνο τον χρόνο που περνάει. Γιατί είναι μόνοι περικυκλωμένοι από τοίχους. Γιατί κάνει κρύο και τα λεφτά του μήνα δεν έφτασαν για πετρέλαιο, για νοίκι, για δόση δανείου. Γιατί κάπως πρέπει να καταφέρουν να κάνουν τα παιδιά να ξεχάσουν το παιχνίδι που βλέπουν κάθε μέρα να γυαλίζει περνώντας απ’ το περίπτερο. Γιατί θα λήξει η άδεια παραμονής και πρέπει να βρουν στενό να γυρίζουν απ’ τη δουλειά αποφεύγοντας τους μπάτσους που έχουν βαλθεί να περιπολούν την πλατεία. Γιατί καθυστερεί κι αυτό το μήνα να μπει ο μισθός και η διπλανή είναι για τέταρτο μήνα απλήρωτη. Γιατί πρέπει να μετρούν ξανά και ξανά τα λεπτά που μίλησαν στο τηλέφωνο. Γιατί βλέπουν κάθε βράδυ τηλεόραση. Γιατί το ένα μετά το άλλο τα παιδιά μεταναστεύουν. Γιατί αν πάθει κάτι ο άντρας της από κάτω γειτόνισσας δεν θα υπάρχει κανείς να φέρνει μισθό στο σπίτι. Γιατί αν πάθει κάτι με τι λεφτά θα πληρώσουν τους γιατρούς;
Γιατί αν πάθεις κάτι με ποιον θα πίνω καφέ το πρωί;
Μετά συνειδητοποιώ το χαμόγελο που δεν λέει να φύγει και ξέρω και γιατί δεν φοβούνται κάποιοι άνθρωποι. Γιατί ο χρόνος δεν υπάρχει. Γιατί μπορούν ακόμα να κοιτάξουν τον ουρανό πίσω απ΄τον καπνό της κρύας μεγαλούπολης. Γιατί δεν είναι μόνοι, είναι πολλοί και συναντιούνται εκεί έξω. Γιατί αψήφησαν την εγκαταλελειμμένη εικόνα της πρόσοψης και μπήκαν στα καράβια για τη Γάζα. Γιατί τόσα χρόνια, πριν από εμάς, μετά από εμάς, μαζί μ’ εμάς χτίσανε τοίχο τοίχο τα γκρεμισμένα δωμάτια και στήσανε τη βιβλιοθήκη και έβαψαν την αίθουσα προβολών. Γιατί ακούν ακόμα τη μηχανή να τυπώνει. Γιατί έζησαν με τις χιλιάδες ώρες μουσικής που χορεύουν ακόμα στ΄αυτιά μου. Γιατί μεγαλώνουν παιδιά που αψηφούν το γυαλιστερό παιχνίδι του περιπτέρου. Γιατί μπορούν να αγκαλιάζονται για να ζεσταθούν. Γιατί οι άνεργοι έφτιαξαν κουζίνα για να μαγειρεύουν. Γιατί σε μια γειτονιά, στο πετρόκτιστο κτίριο που παρέμενε χρόνια έρημο, οι γιατροί έφτιαξαν ιατρείο για όλους. Γιατί βρήκαν μαζί τον τόπο και τον χρόνο όπου το χρήμα είναι μια ανάμνηση κι οι άνθρωποι γυμνοί από θέσεις, ιδιοκτησίες και αξιώματα αναζητούν την ειλικρίνια των αναγκών τους και τα όρια της ελευθερίας τους. Γιατί έχουν χρόνια να δουν τηλεόραση. Γιατί έφτιαξαν σχολεία με τα βιβλία που κάποιοι θέλαν να πετάξουν. Γιατί η πόρτα είναι πάντα ανοιχτή. Γιατί δεν ξέρουν να προσκυνούν. Γιατί τα άδεια κουφάρια που θα μπουν να μας πιάσουν θα τρέμουν στη βουή των συνθημάτων. Γιατί εγώ θα τους κοιτάζω στα μάτια. Γιατί δεν τους φυλάω περιφρόνηση και σιχασιά παρά μόνο οίκτο. Τόσο οίκτο…
Γιατί αύριο το πρωί μπορεί να είμαι στην ασφάλεια κι εσύ απ’ έξω να με περιμένεις πίνοντας καφέ.
Γιατί ότι είναι να πούμε θα το γράψω στο τζάμι και θα χαμογελάσω κάτω απ’ το λευκό κασκόλ που μου είπες εκείνο το βράδυ πως είναι το αγαπημένο σου.
*Στην Τ. , στον Η., στον Γ. και στους υπόλοιπους 90.

αναδημοσίευση απο http://parallhlografos.wordpress.com, ένα κείμενο του/της Jaquou Utopie

Read More

ΤΑ ΜΑΤ ΜΠΗΚΑΝ ΣΕ ΚΤΙΡΙΟ ΤΟΥ ΝΑΤ, ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΥΠΟ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΑΠΟ ΤΟ 2009!

4 χρόνια PEIRATIKO REPORTAZ

Αν πίστευα, έστω και στα πιο τρελά μου όνειρα, πως υπήρχε ποτέ περίπτωση το κτίριο της οδού Πατησίων και Σκαραμαγκά, που ανήκει στο Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο, ειδικά τώρα επί Τρόικας να αξιοποιηθεί και τα χρήματα να πάνε στο Ταμείο των Ναυτεργατών, πιθανόν να αμφιταλαντευόμουν.Οχι βέβαια πως θα συμφωνούσα ποτέ σε αυτή τη ζωή, να μπουν τα ΜΑΤ.
Αλλά , θα συμφωνούσα, σύσσωμο το Δ.Σ του ΝΑΤ να μιλήσει με τους καταληψίες και να καταφέρει να κατανοήσουν , πως πρόκειται για το Ταμείο των ναυτεργατών, που θαλασσοδέρνονται χρόνια μακριά από την πατρίδα και τις οικογένειες τους…
Τ’ωρα, όμως διαφωνώ κατηγορηματικά!
Γιατί, ο πρόεδρος του Δ.Σ του ΝΑΤ, κ. Χρήστος Φωτίου, που τον ρωτήσαμε πριν λίγο, μας εξήγησε, πως το κτίριο θα αξιοποιηθεί υπερ των ναυτεργατών και του ΝΑΤ, αλλά δεν ττο πιστεύουμε αυτό.
Οχι, γιατί δεν πιστεύουμε τον ίδιο.
\Αλλα, γιατί δεν έχουμε καμιά απολύτως εμπιστοσύνη ούτε στον δήμαρχο Αθηναίων, που ζητεί το κτίριο, ούτε και στην άθλια συγκιβέρνηση Ν.Δ,ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ.
Τελεία και παύλα.
ΔΕΚΑ ΧΡΌΝΙΑ ΕΞΑΛΛΟΥ ΠΡΙΝ ΤΟ 2009 με κυβερνήσεις Ν. Δ και ΠΑΣΟΚ το κτίριο παρέμενε ΑΝΑΞΙΟΠΟΙΗΤΟ!!!
Ο κ. Φωτίου μας εξήγησε , πως το κτίριο βρίσκεται υπό κατάληψη από το 2009 και από τότε έχουν υποβληθεί μηνύσεις από το ΝΑΤ.
Ο ίδιος τόνισε, πως οι καταληψίες πήγαν τον Οτώβριο, στο γραφείο του και η συμπεριφορά τους ήταν τόσο πολύ …”χουντική|” ,που δεν μπορεί να την συγκρίνει ούτε με όσα πέρασε επί Χούντας
ή όσα πέρασε στην Γυάρο.
Ο κ. Φωτίου υπογράμμισε, πως, χτες, πήρε έγγραφο από τον δήμο Αθηναίων, για να προσθέσει: “Ζητούν να τους παραχωρήσουμε το κτίριο αυτό και να αναλάβουν οι ίδιοι τις επισκευές, γιατί έχει υποστεί μεγάλες ζημιές από τους σεισμούς και απαιτούνται εκτενέστατες επισκευές.
Να ισοφαριστεί δηλαδή το ποσό του ενοικίου με όσα ξοδέψουν , για το φτιάξουν και μετά να πληρώνουν κανονικά νοίκι, που θα πηγαίνει στο ΝΑΤ.
Πρόκειται για κτίριο των συνταξιούχων ναυτικών και τα χρήματα πρέπει να πηγαίνουν στο Ταμείο τους. Εξάλλου εγώ, έχω ήδη νοικιάσει 4 κτίρια, που τα είχαν αφήσει ανεκμετάλλευτα. Κι ούτε μπορώ να κατηγορηθώ εγώ για παράβαση καθήκοντος”
Ο πρόεδρος τόνισε επίσης, πως είπε ο ίδιος στον διοικητή του Αστυνομικού Τμήματος Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά, ο οποίος και τον επισκέφθηκε χτες για αυτό το θέμα να πράξουν τα νόμιμα, γιατί το ΝΑΤ έχει υποβάλλει μήνυση” .
Ετσι φθάσαμε στην σημερινή εισβολή των ΜΑΤ σε αυτό το κτίριο και την σύλληψη 7 ατόμων.
Κι απομένει να ακούσουμε και τις απόψεις της ΠΝΟ και όλων των ναυτεργατικών σωματείων.
Γιατί ότι είναι νόμιμο δεν είναι και ηθικό.
Και όλοι μας γνωρίζουμε τι ακριβώς σχεδιάζει η άθλια συγκυβέρνηση και η Τρόικα για όλα αυτά τα κτίρια!!!

Πόπη Χριστοδουλίδου
μέλος του Γ.Σ της ΠΟΕΣΥ
μέλος της ΕΣΗΕΑ

[Αναδημοσίευση από peiratikoreportaz.blogspot.gr]

Read More


Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΕΡΧΕΤΑΙ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ “ΑΛΛΟΥΣ”, ΜΕΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
Τις τελευταίες βδομάδες στην Αμφιάλη 6 νεολαίοι επιτέθηκαν κατ’ επανάληψη με νεράντζια και πέτρες σε σπίτι πακιστανών μεταναστών. Στην τελευταία επίθεση, το βράδυ της Παρασκευής 11/5, οι μετανάστες βγήκαν έξω κι οι νεαροί κάλεσαν στο τηλέφωνο κάποιους «μεγάλους» (προφανώς οργανωμένα φασιστοειδή), οι οποίοι μόλις έφτασαν χτύπησαν αναίτια έναν μετανάστη που ζητούσε τον λόγο για τις απρόκλητες επιθέσεις και έσπασαν με κλωτσιά το τζάμι της εξώπορτας του σπιτιού. Η αστυνομία, που εμφανίστηκε μετά από λίγο, άφησε ανενόχλητους τους ρατσιστές ενώ προσήγαγε και κράτησε για μια βδομάδα στο Α.Τ. Κερατσινίου έναν από τους κατοίκους του σπιτιού λόγω κάποιας εκκρεμότητας με τα χαρτιά του. Επίσης, το απόγευμα της Κυριακής 27/5, ομάδα 11 νεοναζί εμφανίστηκαν με πανό της Χρυσής Αυγής στην πλατεία Ευγένειας, όπου ξυλοκόπησαν ομαδικά έναν πακιστανό μετανάστη, εν μέσω κατακραυγής των γειτόνων και διερχόμενων, σε μια επίδειξη προφανώς της «ελληνόψυχης ανδρείας» τους.
Όσοι επιτίθενται σε μετανάστες και όχι στον καπιταλισμό και τους πολιτικούς του εκπροσώπους που ευθύνονται για τα κοινωνικά δεινά, είναι είτε αποπροσανατολισμένοι θρασύδειλοι είτε φασιστικά υποστυλώματα του συστήματος. Η αλληλεγγύη στις γειτονιές και στους χώρους δουλειάς και οι κοινοί αγώνες ντόπιων-μεταναστών είναι η απάντηση στα εκφυλιστικά φαινόμενα κοινωνικού εκφασισμού και κανιβαλισμού. Όσο για τα οργανωμένα φασιστοειδή, είναι ξεκάθαρα ανεπιθύμητοι στο Κερατσίνι των αγώνων και της προσφυγιάς.

ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
στις γειτονιές της Αμφιάλης
ενάντια στον κοινωνικό εκφασισμό
Παρασκευή 1 Ιούνη, 7.00μμ
Πλ. Νίκης (τριγωνάκι – ζαρντέν) στην Τσαλδάρη

——————

ΠΡΟΒΟΛΗ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ
ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ

για τα βασανιστήρια και τις φυλακίσεις
αντιστεκόμενων γυναικών
κατά της δικτατορίας 1967-74

Δευτέρα 4 Ιούνη, 9.00μμ
Πλ. Λαού (Ταμπούρια)

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΗΘΗ
ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΛΑΙΟΥΣ
& ΝΕΟΥΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥΣ

Συνέλευση της Πλατείας στο Κερατσίνι
κάθε Δευτέρα 7.00μμ, στην Πλ. Λαού (Ταμπούρια)
suneleushkeratsiniou.blogspot.com

Read More

Read More
css.php